Schildklier: hoe een teveel aan medicijnen je lijf en leven omgooien

schildklier, bloedprik, bloed prikken, Euthyrox, Thyrax, hormonen, schildklierhormoon, schildklier patient, hyperthereoidie, hypothereoidie, langzame schildklier, snelle schildklier, blog, mamablog, gezondheid, health, la log, lalogblog, la log.nl
Mijn zomer heeft een flinke keerzijde. Ik krijg namelijk al vanaf eind vorig jaar dagelijks een overdosis aan het schildkliermedicijn Euthyrox binnen.
Op een gegeven moment ging dat dus helemaal mis. De klachten stapelde zich op en ik had er geen moment aan gedacht dit door een teveel aan medicijnen kon zijn. Totdat ik mijn periodieke bloedprik had en het kwartje viel.

Eigenlijk wil ik hier niet over schrijven want het beïnvloed me al veel te veel. Ik heb me nog nooit zo lang zo slecht gevoeld en ik ben nergens anders meer mee bezig.
Ik kan het maar niet naast me neer leggen. Tegelijkertijd kan ik ook niet anders dan er wel over schrijven want schrijven is naast het sporten mijn uitlaatklep. Dus, here we go…

Vage klachten

Voelde ik me eerst vol energie na al die ophogingen van mijn medicatie, na een tijd werd die energie juist onrust. En niet alleen onrust maar er kwam een hele hoop bij. Gejaagdheid. Nervositeit. Afvallen. Nog meer afvallen. Slapeloosheid. Paniekgevoelens. Versnelde ademhaling. Hyperventileren door de paniek. Spiertrillingen en kramp(jes), ook op mijn borst. Erge haaruitval die te lang duurt (en waar ik trouwens ook nog steeds fucking paniek van krijg).

Na mijn periodieke bloedprik voor mijn schildklier en de nieuwe huisarts die haar verbazing over de waardes uitsprak tijdens een afspraak voor iets heel anders, viel ineens het kwartje: dit is helemaal niet goed! Van hypothyreoïdie (te langzame schildklier) was ik door de hoge dosis medicijnen doorgeschoten naar hypERthyreoïdie (te snel). Ik krijg dus al meer dan een half jaar een overdosis aan het schildkliermedicijn Euthyrox binnen.

Waarom de dosis verhoogd was?

Allereerst: in 2015 werd na een half jaar na de geboorte van Noor vastgesteld dat mijn schildklier te langzaam werkte. Ik kreeg van de huisarts het schildkliermedicijn Thyrax voorgeschreven, en ik startte met de lage dosis van 25 microgram. Het was de bedoeling om hier ook weer mee te stoppen omdat het volgens de huisarts goed mogelijk was dat het tijdelijk was vanwege de zwangerschap en alle hormoonschommelingen. Maar toen werd ik weer zwanger. En er werd afgeraden om met het medicijn te stoppen omdat je lichaam tijdens de zwangerschap meer van het schildklierhormoon nodig heeft. Bovendien zou het gevaarlijk voor het kindje zou kunnen zijn om ermee te stoppen.

Ondertussen ontstond er een tekort aan het medicijn Thyrax en werd ik, zoals zoveel schildklier patiënten, overgezet naar Euthyrox. Een verandering van medicatie die de nodige schommelingen in klachten en hormoonwaardes met zich mee kan brengen. Ook bij mij ging het wat rommelen en ik werd opgehoogd naar 50 microgram. Toen weer een keer terug gezet naar 25 en uiteindelijk nog eens opgehoogd naar 50. En elke keer weer bloedprikken. Wat een feest.

schildklier, bloedprik, bloed prikken, Euthyrox, Thyrax, hormonen, schildklierhormoon, schildklier patient, hyperthereoidie, hypothereoidie, langzame schildklier, snelle schildklier, blog, mamablog, gezondheid, health, la log, lalogblog, la log.nl

In augustus vorig jaar kwam ik bij de huisarts met vermoeidheidsklachten (dit was trouwens niet dezelfde huisarts die ik in 2015 had). Ze wierp een blik op haar scherm. “Schildklier patiënt, zie ik? Dan gaan we de medicatie ophogen want grote kans dat deze bloedwaardes voor jou niet goed zijn,” zei ze. Klakkeloos nam ik het aan. Het had ook zomaar gekund dat het nodig was. Wist ik veel. De huis arts heeft mijn medicatie toen in 4 maanden van 50, in stapjes, naar 88 microgram opgehoogd en toen kreeg ik na een tijd dus die vage klachten. Ellende. Natuurlijk had ik tussentijdse bloedprikken en achter blijkt dat het al erg op het randje zat maar “binnen het referentiekader van de huisartsen”. Maar na die laatste ophoging schoot ik dus helemaal door. Het afstellen van schildklierhormonen komt nogal namelijk nauw, weet ik nu.
De onderhoudsdosis voor schildklier patiënten ligt vaak tussen de 100 en 200 microgram, achteraf gek ook dat ik steeds maar zo weinig nodig heb gehad natuurlijk…

En nu?

Die nieuwe huisarts bij de praktijk uitte haar twijfels of ik überhaupt wel schildklier patiënt ben toen ze naar mijn beginwaardes uit 2015 keek. Waarom er nooit meer afgebouwd was na mijn tweede zwangerschap? Wist ik wel dat de Euthyrox zelf me moe en afgevlakt kan maken en niet perse omdat de schildklierwaardes niet goed zouden zijn? Waarom was mijn dosis door de vorige huisarts zoveel verhoogd en ben ik niet op de hoogte gesteld van het doorschieten daar hyperthyreoïdie? Ik wist het allemaal niet.

Op dit moment ervaar ik nog steeds de klachten terwijl ik de dosis aan het afbouwen ben terug naar 50 microgram. Het afbouwen gaat in overleg met -nu nog- mijn huisarts en ik ben me ervan bewust dat het afbouwen best snel gaat. Het duurt steeds elke keer tot 6 weken voordat het dan weer gestabiliseerd is maar ik vind het zo eng om die te hoge dosering nog te nemen dat de huisarts ermee instemt om in stapjes terug naar 50 mcg te gaan. Dat de internist dan zometeen een zooitje aantreft met al die schommelingen, dat dan maar zo: opnieuw prikken nadat ik daar ben geweest moet ik toch al want het is nu alles behalve stabiel.

Gelukkig vind mijn huisarts het belangrijker hoe ik me erbij voel en mijn gevoel zegt: weg van die te hoge dosering! De klachten zijn om gek van te worden en soms zo erg dat ik lichamelijk en mentaal regelmatig helemaal uitgeput ben. Vreselijk is het en zeker ook niet leuk voor mijn lieve gezin en ik schaam me ervoor dat ik het niet in de gaten had het ophogen van de medicijnen zo slecht voor me was!! Gelukkig stuurt deze huisarts me dus naar een internist om alles eens even goed door te lichten, 27 augustus kan ik naar het ziekenhuis.

Ondertussen heb ik mezelf flink ingelezen over alle ins- en outs over schildklierhormonen en het gebruik van de medicatie. No way dat ik nog zomaar iets aan mijn lijf laat doen zonder dat ik zelf alles helemaal uitpluis!

Meer lezen over wat voor invloed je schildklier op, nou ja, alles heeft? Meer info vind je in de artikelen hieronder. En ik kan er onderhand een aparte categorie ervoor aanmaken zie ik nu, haha 😉

Voor mijn lotgenoten die het zich afvragen:
17/1/2018: TSH 0,06 // T4 22,7 (88 mcg)
26/6/2018: TSH 0,1 // T4 19,8 (88 mcg)
9/7/2018: TSH 0,2 // T4 13,5 (75 mcg)
20/7/2018: TSH 0,4 // T4 ?? (75 mcg)

Vandaag zijn mijn TSH en T4 weer geprikt en ik zit nu 3 weken op 62,5 mcg, volgende week prikken bij het ziekenhuis. Echt hoor, ik word lek geprikt 😉

La Log, La Log.nl, blog, blogger, Wendy, Wendy La Log, mamablog, lifestyle blog, mama-lifestyle blog

 

 

 

La Log op Instagram
La Log op Facebook

15 thoughts on “Schildklier: hoe een teveel aan medicijnen je lijf en leven omgooien

  1. Heel herkenbaar. Mijn schildklier is expres hoog qua medicatie om me af te laten vallen, maar ben dus ook gejaagd, emotioneel moodswings all over the place en overactief.( slaap 5 uur per nacht door de weeks) . Ze monitoren me extra op depressie. Ik zit nu op.225 mg eutyrox maar heftig spul. Als ik het niet inneem heb ik ook na 2 dagen griep ofzo en zakt mn weerstand als een baksteen. Echt bizar

    • Die blijft zeker vervelend, het is echt steeds een terugkerend iets he met die schildklier. Maar toch vind ik je verhaal erg heftig en wens je het allerbeste toe! xx

  2. Jeetje wat slecht allemaal! Sommige huisartsen prutsen maar wat aan. Vind dat er betere controle ook op moet komen. Zo had mijn moeder ook medicijnen gekregen want haar schildklier zou ook niet meer goed werken. Is de huisarts op vakantie moest ze wat anders laten nakijken. Zegt de vervangend arts na wat onderzoeken. Maar mevr..er is niks mis met uw schildklier.. naja echt hoor. Kan mij er nog steeds zo boos om maken. Jij heel veel sterkte gewenst en hopelijk ga je je ook snel weer beter voelen

    • Hee Sylvia, bedankt voor je berichtje! Nou, ja bij jouw moeder gewoon een verkeerde diagnose gesteld dan? Het komt helaas veel te vaak voor dat huisartsen niet over de juiste kennis beschikken om schildklier patiënten te behandelen maar doorverwijzen stellen ze zo lang mogelijk uit, echt een slechte zaak! Heeft jouw moeder verder geen klachten meer gehad?

  3. Klassieke symptomen van overdosering.. Bij mij schommelt de werking van de SK nog maar een klein beetje (mag ook wel na 12 jaar) en ik zit nu stabiel op 267,5 ug. Maar als mn SK besluit weer zelf wat te doen, voel ik deze symptomen ook.
    Het herkennen van signalen van je lichaam hoort een beetje bij het leerproces van Hashimoto. De volgende keer weet je precies wat er aan de hand is 😘

    • Ja, dat is waar. Een hypo zal ik nu meteen herkennen denk ik zo 😉 Bij mij is er trouwens geen Hashimoto geconstateerd, maar T3 is ook nog nooit gemeten
      dus ik ben heel benieuwd inderdaad of ik “gewoon” een trage schildklier heb of dat er ook antistoffen aangemaakt worden en ik Hashimoto heb. Gelukkig nog maar 2 weekjes voordat ik naar de internist mag en dan hopelijk meer weet! Zo Vannes, jij hebt trouwens een flinke dosis zeg. Haha, ik met m’n 62,5 nu… xx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge