Als je hond kanker heeft; hoe gaat het nu met Storm?

De tennisbal is favoriet bij Storm!

Ondanks een baby van tien maanden was het stil in huis. Geen vrolijk getrippel om me heen, geen scheef koppie met lam oortje als ik iets zei en geen enthousiast blafje zo nu dan. Storm was naar de trimsalon. Storm is een broken coat Jackje. En in de zomer is dat heel warm voor hem omdat hij een dikke, lange kraag heeft. Dus twee keer per jaar laten we hem plukken en dan is het stil in huis.

Normaal heb ik daar niet zo’n probleem mee. Natuurlijk is het wel raar zonder mijn maatje in huis, maar het duurt altijd maar een paar uurtjes en dan kan ik hem weer ophalen. Maar nu was het anders. Het besef was er ineens dat het straks ook zo is. Zo stil. Zonder getrippel. Zonder scheef koppie en zonder lam oortje. Wat ga ik mijn hem missen!

Storm komt net terug van de trimsalon. Heerlijk dat ik nu af en toe het stofzuigen kan overslaan nu zijn lange  vacht er weer af is!
Storm komt net terug van de trimsalon. Heerlijk dat ik nu af en toe het stofzuigen kan overslaan nu zijn lange vacht er weer af is!

Het gezwel in zijn hals is gegroeid. En dat is no good. In de vorige Storm-blog heb je kunnen lezen dat het  even stabiel was, maar zoals de dierenarts al zei is het erg snelgroeiend en agressief. De Prednison onderdrukt de kankercellen tot op zekere hoogte. Het is natuurlijk uitstelwerk, maar ik baal wel dat we die medicatie niet heel veel verder omhoog kunnen gooien. Hij krijgt namelijk al redelijk wat en hij heeft last van de bijwerkingen. Het is niet heel erg hoor; hij heeft veel dorst en plast veel. En door die medicijnen heeft hij een grotere eetlust. Het probleem daarbij is dan weer dat het kankergezwel op zijn keel drukt en hij moeite heeft met het doorslikken van zijn brokken. De hele week giet ik al gekookt water over zijn brokken zodat het zacht wordt en hij het makkelijker weg krijgt. Ah.

We proberen extra te genieten van Storm, maar ik vind het echt heel erg moeilijk. Want elke keer denk ik; is dit de laatste keer? Hoe lang heeft hij nog? Een maand? Twee, drie misschien? Ik hoop dat we deze zomer nog kunnen gaan kamperen met Storm. Weer fijn naar ‘onze’ camping in de Ardennen. De eerste keer met Noortje erbij…

Haha, Noor trekt graag aan Storm z'n oor. Hij vindt alles prima, zo lief!
Haha, Noor trekt graag aan Storm z’n oor. Hij vindt alles prima, zo lief!

Gelukkig heeft Storm nog geen pijn. Behalve het wegslikken van zijn brokken en het vele plassen, merken we verder niet zo veel aan hem. Maar het enge is dat het dus zo snel kan gaan. Het kan ineens klaar zijn. Bam!

En daar dacht ik vanavond aan toen ik met hem ging wandelen. We liepen ons rondje ‘slootje een punt nul’ (jep, twee punt nul hebben we ook, haha) en ik liet Storm lekker los lopen. Tennisballetje mee. Pfff, liep ik daar het hele rondje met tranen in mijn ogen. Wat zeg ik; ze liepen gewoon over mijn wangen. Ik keek naar zijn trippelende achterpootjes, dat lamme oortje dat mee wiebelde… Ik knuffelde hem en wilde hem nooit meer los laten.

Slootje een punt nul!
Slootje een punt nul!

 

Nooit meer loslaten :'(
Nooit meer loslaten :'(

Bij de trimsalon zeiden ze nog: ‘Tot over een half jaar.’ Ik schudde mijn hoofd en slikte mijn tranen weg.

 

follow up Storm (7)

Wil je weten hoe het verder gaat met onze lieve Storm? Volg La Log via Facebook, Twitter, Bloglovin’ of RSS.

xx Wen

5 thoughts on “Als je hond kanker heeft; hoe gaat het nu met Storm?

  1. Tjonge zeg, ik ben hier nu voor het eerst maar wat moet dit zwaar zijn..
    Ik hoop dat het je lukt nog een beetje te genieten, anders lukt dat misschien ‘achteraf’ (na een tijd natuurlijk) want ik zie dat je prachtige foto’s vol met herinneringen hebt samen. Heel veel sterkte!

  2. Ik krijg de tranen in mijn ogen van deze post. Het herinnert me hoe ik me voelde toen ik mijn hond moest afstaan. Hij had een vernauwing in zijn darmen en heel veel pijn en problemen bij zn ontlasting. Je gunt zo’n lieverd geen pijn, helemaal niet als je hem al jaren aan je zij hebt. Hem in moeten laten slapen is nogsteeds het ergste verdriet wat ik ooit hebt meegemaakt.
    Nu wil ik jou natuurlijk niet bang maken. Ik hoop dat hij nog een hele tijd heeft en jullie nog veel mooie momenten kunnen maken en foto’s kunnen schieten. Probeer nog te genieten van zijn aanwezigheid. Daar ben je achteraf heel blij mee, die kostbare momenten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge