Zweten in een pashokje? Liever online shoppen!

DSCN8796

Met statisch haar sta ik in een overbelicht pashokje. Zuchtend kijk ik naar de indrukwekkende stapel kleren op de grond. Nog drie tops en twee broeken te gaan. ‘Jezus, er zal toch wel íets passen?’ zeg ik gefrustreerd. Maar eigenlijk heb ik de moed al opgegeven. ‘Waarom dacht ik dat ik deze keer wel zou slagen?’ denk ik bij mezelf wanneer ik top nummer zoveel over mijn verhitte, statische hoofd trek en kijk in de spiegel. Het ziet er werkelijk niet uit. Net zoals de rest. En dat komt heus niet door het tl-licht. Het is allemaal te groot, te klein, te lang, te krap, te wijd, te lelijk en nog lelijker.

Continue reading

Een bril of lenzen…

bril, lenzen, blog, lifestyleblog, La Log

Laat één ding duidelijk zijn: ik vind het allebei niks. Om te beginnen met lenzen. Ik heb ze zeker al vanaf mijn zestiende, maar we zijn geen vrienden. They suck. Letterlijk! Lenzen zuigen zich namelijk überfanatiek vast aan mijn oogbol. Met allerlei oogdruppels en lenzenvloeistof probeer ik er nog wat van te maken, maar meestal loop ik de hele dag rond met het uitzicht op een flinke mistbank. En dat is echt Heel Vervelend. Regelmatig kijk ik iemand heftig knipperend aan. ‘Gaat het wel?’ vraagt de persoon in kwestie dan, denkend dat ik ieder moment in tranen uit kan barsten. Een ander scenario in zo’n situatie is dat er af en toe een manspersoon denkt dat ik een mislukte versiertruc sta uit te voeren. Gênant!!! Nee hoor mensen, ik probeer alleen maar wat te maken van mijn uitzicht.
Continue reading

Problemen van een groepsles instructeur

 

Vanavond heb ik een nieuwe broek aan. Die zakt af. En ik moet twee lessen geven. Terwijl ik de houdingen van de deelnemers in de zaal check, hijs ik ondertussen mijn broek omhoog. Charming. De aerobic belt, waar de ontvanger van de headset in zit, bungelt op mijn heupen. Ik trek ‘m stakker aan in de hoop dat De Broek dan minder afzakt. En dan ben ik pas bij track twee van het eerste uur.
Continue reading

Dode puntjes

LLmei6Daar zat ik dan; in de kappersstoel. Bah bah. Ik was heus niet van plan om te gaan, totdat ik ergens de woorden “dode puntjes” hoorde vallen.
Dode puntjes? Hoezo dode puntjes? Wanneer heb je dode puntjes? En, belangrijker nog, waarom bestaan die dode puntjes? Ik bedoel; wat is het nut van dode puntjes? Precies. En terwijl ik daar dus serieus over nadacht, bedacht ik me ineens dat IK ook wel eens dode puntjes kon hebben…

Continue reading

Papier hier

Het is allemaal mijn schuld.
Ik kan me niet meer precies herinneren wanneer het begon. Ik ben er mee opgegroeid dus daar zal wel ergens iets mis zijn gegaan. Jammer voor Wim. Het liefst had ik er willen trouwen maar dat ging hem toch echt te ver. En terecht. Jammer voor mij. Maar er kwam een compromis: onze trouwfoto’s werden er gemaakt. En toen ging ik los! Niks was me te gek; Hans en Grietje, paddenstoelen, Lange Jan, holle bolle Gijs… tot aan vervelends toe! Want dat is het soms. Voor iemand anders dan (ik noem geen namen).

Continue reading