Mind & body Mind & mindset

Even niks aan je ontwikkeling doen is ook oké

Het lijkt wel alsof we continu “aan” staan. We moeten een hele hoop van, vooral, onszelf. Want als je niet met je persoonlijke ontwikkeling bezig bent, dan sta je stil. Toch? En als je niet naar een hogere functie toewerkt binnen het bedrijf waar je werkzaam bent, dan ben je niet succesvol. Right? Mijn antwoord op beiden is een overtuigende “nee!”.

Stilstand is voortuitgang

Laatst schreef ik een artikel over waarom het zo goed is om uit je comfortzone te stappen, en nu heb ik het over stil staan. Hoe zit dat nou? Uit je comfortzone stappen, I’m all for it! Daar zit groei, daar zit ontwikkeling. En als ik de afgelopen twee jaar ergens mee bezig geweest ben, dan is het juist dat! Maar wat ik in dit hele proces ook merkte, is dat als je maar door blijft gaan, je nooit kan VOELEN hoe iets nu daadwerkelijk voelt voor je. Want je dendert door. Van het ene project in het andere. Dus sta een heel bewust stil bij verandering. Dat kan daadwerkelijke verandering zijn van een situatie, maar ook de gedachte alleen al aan verandering. Hoe voel je je als je denkt aan het wijzigen van jouw richting? Sta dáár eens stil. Want in die stilstand voel je de beweging. De beweging van waar je heen wilt.

Even stoppen met presteren

In alles willen we presteren. Voor onszelf, voor de buitenwereld. Maar als we nu eens even stoppen met presteren… Er mag gewoon ook even niks zijn. Geen workshop, geen zelfhulpboek nummer zoveel, geen promotie op je werk die niet helemaal goed voelt. Want die pauze die je neemt tussen jouw ontwikkelmomenten in: daar zit misschien nog wel de meeste groei en ontwikkeling. Want soms is het gewoon even goed zo, mag je jezelf ademruimte geven en er oké mee zijn dat er nu even niks is om naar te streven.

Om vervolgens super helder voor ogen te hebben wat jouw richting is! Want als alle ruis weg is, wordt het stil. En daarmee helder wat zo belangrijk voor je is.

Zelf steven ik ook weer op zo’n pauze af. Mijn schrijfcursus loopt tegen z’n einde en in mijn hoofd ging de automatische piloot alweer aan: welke cursus zal ik nu gaan doen? Nadat de eerste storm, over wat ik allemaal wilde doen, in mijn hoofd was gaan liggen (je bent multipassionist of je bent het niet ;-)) nam ik daar heel bewust afstand van. Eerst die pauze. Eerst stilstaan en er even helemaal niks laten zijn. Heerlijk.

Moet je ook eens doen, wedden dat het je veel oplevert!