Tuitbeker-terreur

Tuitbeker-terreur, roosvicee
Ik zit aan de eettafel achter m’n laptop. ‘Bats, bats, BATS,’ gaat het naast me. Noortje zit in haar Tripp Trapp en knalt er vrolijk op los met een tuitbeker. De butsen zitten in het tafelblad. Tuitbeker nummer drie is inmiddels in gebruik. De eerste twee hebben gefaald.

‘BATS,’ gaat het weer, gevolgd door een gilletje. Wanneer ik mijn hoofd opzij draai zie ik de stralen (oké, druppels) roosvicee over Noor’s gezichtje lopen. En in haar haar zitten. En op haar witte jurkje. Had ik haar nou toch maar water gegeven. So much voor het antilek-systeem van tuitbeker nummer drie.
Continue reading

Kekke legging. Oh, je bent een man?

Legging, blog, lifestyle blog, la log, mamablog

Terwijl ik naar mijn fiets loop zie ik in mijn ooghoek een jonge meid in een legging voorbij komen. Hippe knot op d’r kop, rugzak om. En een baard. Wait, what?! Zag ik het goed? Ik draai mijn hoofd met een ruk om naar het target. Dat is dus geen jonge meid in een legging. Het is een mannelijke hipster in een legging. En bootschoenen.
Continue reading

En dan win je een schrijfwedstrijd…

Diep, Gezonken, kort, verhaal, flair, schrijfwedstrijdDiep, Gezonken, kort, verhaal, flair, schrijfwedstrijd

Wat een compliment! Met “Diep Gezonken” heb ik een tijdje geleden de Spannende Verhalen Schrijfwedstrijd  van Flair gewonnen! Het was nog een hele opgave, want het verhaal mocht niet meer dan 250 woorden bevatten. En geloof me; om in zo’n kort stuk een spannend en duidelijk verhaal neer te zetten is echt heel moeilijk. Vooral als je graag schrijft. Met woorden dus. Veel woorden. Geen 250.

Maar dat is blijkbaar toch goed gelukt want ik won de wedstrijd met een publicatie van “Diep Gezonken” in Flair 19 (2014) en een fijn boekenpakket. Het is zo gaaf dat mijn verhaal gewonnen heeft, en een super fijne bevestiging dat anderen mijn stukken graag lezen. Dat stimuleert zeker om door te gaan met schrijven! Benieuwd geworden naar het verhaal? Klik hier om Diep Gezonken te lezen, of lees de blog hieronder. Ik hoor graag wat je ervan vindt!

Kort verhaal: Diep Gezonken

diep gezonken, schrijven, schrijfcursus, verhalen schrijven, kort verhaal, lezen, blog, lifestyle blog, mama-blog, mama-lifestyle blog, schrijf blog, La Log.nl

Gehypnotiseerd staart Fleur naar de grote kringen die zich op het wateroppervlak vormen. De geur van het groene water dringt haar neus binnen. Ze ademt zwaar. Hoewel het nog vroeg in de ochtend is, voelt ze hoe de zon haar huid verwarmt. Kleine zweetdruppeltjes parelen op haar voorhoofd. In het water spatten een aantal opborrelende luchtbellen uiteen. Langzaam trekt Fleur haar blik los van het broeierige meertje.
Continue reading

Hollands Glorie kotsbeu!

mollige-beentjes-Hollands-Glorie-kotsbeu

Tevreden zit Noortje in haar wandelwagen. Haar mollige armpjes en beentjes bewegen vrolijk heen en weer. Wanneer  we op het pleintje van het winkelcentrum aankomen, duikt de eerste de beste vrouw als een havik op de wandelwagen af.

‘Oooh wat een Hollands Glorie,’ kirt de vrouw met een hoge stem.
Noor kijkt me geschrokken aan. Zou ik ook doen als die havik zo dicht bij me zou hangen.
‘Wat een heerlijke baby heb je! Echt een Hollands welvaren hoor!’
‘Ja, ze is inderdaad Hollands ja,’ antwoord ik.
‘Nee, nee ik bedoel dat ze lekker flink is,’ zegt de vrouw.
‘Ja, ik weet wat u bedoelt. Hollands welvaren, net zoals bij u.’ Oeps. Zei ik dat echt?
De vrouw kijkt me boos aan en beent weg.
‘Nou, eh, prettige dag verder hoor,’ probeer ik nog.
Continue reading

Een bril of lenzen…

bril, lenzen, blog, lifestyleblog, La Log

Laat één ding duidelijk zijn: ik vind het allebei niks. Om te beginnen met lenzen. Ik heb ze zeker al vanaf mijn zestiende, maar we zijn geen vrienden. They suck. Letterlijk! Lenzen zuigen zich namelijk überfanatiek vast aan mijn oogbol. Met allerlei oogdruppels en lenzenvloeistof probeer ik er nog wat van te maken, maar meestal loop ik de hele dag rond met het uitzicht op een flinke mistbank. En dat is echt Heel Vervelend. Regelmatig kijk ik iemand heftig knipperend aan. ‘Gaat het wel?’ vraagt de persoon in kwestie dan, denkend dat ik ieder moment in tranen uit kan barsten. Een ander scenario in zo’n situatie is dat er af en toe een manspersoon denkt dat ik een mislukte versiertruc sta uit te voeren. Gênant!!! Nee hoor mensen, ik probeer alleen maar wat te maken van mijn uitzicht.
Continue reading

Springen. En dan zakt je broek af.

FLmei1

Vanavond heb ik een nieuwe broek aan. Die zakt af. En ik moet twee lessen geven. Terwijl ik de houdingen van de deelnemers in de zaal check, hijs ik ondertussen mijn broek omhoog. Charming.  De aerobic belt, waar de ontvanger van de headset in zit, bungelt op mijn heupen. Ik trek ‘m stakker aan in de hoop dat De Broek dan minder afzakt. En dan ben ik pas bij track twee van het eerste uur.
Continue reading

Vieze vingers op het consultatiebureau

consultatiebureau, vieze, vingers, mamablog, lifestyleblog, la log
Gadverdamme. Verbaasd kijk ik naar de vieze vingers van de kinderarts die tegenover ons zit. Heeft ze vanmorgen de tuin staan doen of zo? Terwijl ik haar vieze vingers bestudeer, gaat de helft van wat ze zegt langs me heen. Noor zit bij me op schoot en kijkt al net zo verbouwereerd. Ze zal toch wel eerst haar handen gaan wassen? Ik wissel een blik met Wim en trek een gezicht. Ik zie aan hem dat ie snapt wat ik bedoel.
Continue reading

Dode puntjes

LLmei6Daar zat ik dan; in de kappersstoel. Bah bah. Ik was heus niet van plan om te gaan, totdat ik ergens de woorden “dode puntjes” hoorde vallen.
Dode puntjes? Hoezo dode puntjes? Wanneer heb je dode puntjes? En, belangrijker nog, waarom bestaan die dode puntjes? Ik bedoel; wat is het nut van dode puntjes? Precies. En terwijl ik daar dus serieus over nadacht, bedacht ik me ineens dat IK ook wel eens dode puntjes kon hebben…

Continue reading

Als je baby slaapt… Gas erop! Of toch niet?

Als een ninja sluip ik de trap af.  In mijn hoofd ziet dat er zo uit: elegant, soepel en in een smetteloos zwart pak. De werkelijkheid: een krampachtig loopje, verhit hoofd en een zwart shirtje vol witte spuugvlekken. Wanneer ik met mijn tenen de volgende trede raak, volgt er een luid kraakconcert. Aagggrrr! Verstijfd blijf ik staan. Met ingehouden adem wacht ik een huiltje af. Het blijft stil. Zou ze dan eindelijk slapen? Ninja-achtig loop ik verder de trap af. Beneden check ik meteen het scherm van de babyfoon. Jaaa, ze slaapt! Noor’s lieve hoofdje ligt opzij gedraaid, haar armpjes omhoog. Ik glimlach naar het scherm.

ML mei1

Continue reading